امنیت، حفاظت، اطلاعات، بین الملل وقتی این کلمه ها رو میشنوی اتومات یه چیزای کلی میاد تو ذهنت که چه خبره. اگه میخوای رشته های امنیت اطلاعات، حفاظت اطلاعات، امنیت نرم، امنیت اقتصادی و امنیت بین الملل رو بخونی یعنی داری کلی مسئولیت قبول میکنی و متخصص میشی. که به فکر بد افزار، هکر و حتی نه فقط حملات سایبری بلکه حملات و اتفاقات فیزیکی مثل سیل، آتش سوزی، زلزله و اینا باشی. که بانک اطلاعات و داده غیر از افرادی که باید، دست کس دیگه نیفته.

چالش های رشته امنیت

باید آدم این کار باشی! یعنی یه سری محدودیت ها داری و به احتمال 99 درصد میشی یه نفر امنیتی که محدودیت های خاص خودشو داره.

پیشنهادمون اینه اگه به کاری که میخوای بکنی و مسیری که داری انتخابش میکنی اعتقاد هزارررر درصد نداری نرو سراغش چون شاید یه جا کم بیاری.

بازار کار و درآمد

راجع به حقوق و درآمد رشته امنیت دیتای مشخصی مثل اون یکی رشته ها وجود نداره. ولی خب اگه استخدام یه نهاد غیر امنیتی باشی که یه حقوق نرمال کارمندی حول و هوش بیست میلیون تومن میگیری. ولی جاهای حساس و نهاد های امنیتی به خاطر سختی کار و محدودیت هاش بالطبع دریافتی بیشتری خواهی داشت.

دروس دانشگاهی رشته امنیت

واحدایی که پاس میکنی چند تاش مثلا اینان: معما شناسی کاربردی . پروتکل های امنیتی . سیستم های کامپیوتری امن . امنیت پایگاه داده ها . مبانی امنیت اطلاعات . امنیت شبکه . نبرد اطلاعاتی. معماري امنيتي . اختفاء اطلاعات. تئوری اعداد . مدل هاي فرمال و امنيت اطلاعات . آزمايش و نگهداري نرم افزار . تئوري اطلاعات و كدينگ.

و این که تو مقطع کارشناسی هم پایان نامه و پروژه داری.

قبلا فقط تو یکی دو تا دانشگاه بود ولی الان بیشترن؛ مثلا دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی، صنعتی مالک اشتر، شاهد و امام حسین تا دانشگاه امیرکبیر و اصفهان و شیراز و تبریز. (تبریز بخونی جلو هم میوفتی چون زبان ترکی هم یاد میگیری همزمان)

مهاجرت با رشته امنیت

مهاجرت کنسله عزیزم چون اینور میگن کلی پروتکل های امنیتی کشور عزیزمون ایران رو یاد گرفتی کجا میخوای بری. اون ور هم قبولت ندارن چون میگن باید پروتکل های امنیتی ما رو بلد باشی و آکادمیک رفتنشم سخته پس یه جورایی اگه قصدت رفتنه نیا اینجاها!